Icon--npo spotify youtube twitter facebook instagram whatsapp linkedin mail search arrow-right menu arrow down clock Icon video audio camera snapchat theme location

Het meisje met de witte huid

Anastazia woont in Tanzania. Haar ouders, de buren en bijna iedereen in haar land is pikzwart. Maar Anastazia is wit. Want Anastazia heeft albinisme, en dat betekent dat haar huid, haren en ogen geen pigment bevatten. In veel landen in Afrika geloven mensen dat albino's magische krachten bezitten en dat hun lichaamsdelen je rijk en succesvol kunnen maken. Van botten worden amuletten gemaakt die voor veel geld worden verkocht. Daarom wordt er op kinderen zoals Anastazia gejaagd en worden ze zelfs vermoord. Toen Anastazia zes jaar was, moest ze haar dorp ontvluchten. Het was te gevaarlijk om bij haar ouders te blijven wonen. Sindsdien verblijft ze, net als honderden andere albinokinderen, zonder ouders of familie, in een opvanghuis. Achter de hekken is ze veilig, maar het leven is er geen pretje. Iedere dag eten ze bonen met rijst. Van spaghetti of sushi heeft Anastazia nog nooit gehoord. Ze slaapt met heel veel andere kinderen op een zaal waar het warm is en benauwd. Haar ouders heeft Anastazia al jaren niet gezien. Maar ze heeft gehoord dat ze binnenkort eindelijk eens op bezoek zullen komen.

Artikel 6: 'Ieder kind heeft het recht om te leven en de overheid moet zorgen voor een plek waar je veilig kunt opgroeien'

Het meisje met de witte huid ging in première op Movies that Matter festival 2017.

'Het meisje met de witte huid' werd gemaakt met steun van het Liliane Fonds.

Regie/Camera/Geluid/Montage: Annelies Kruk, Anneke de Lind van Wijngaarden

Over Mensjesrechten

In Mensjesrechten zie je ontwapenende verhalen van kinderen en tieners van over de hele wereld. Wat gebeurt er als geluk in de knel komt? Lees meer