Icon--npo spotify youtube twitter facebook instagram whatsapp linkedin mail search arrow-right menu arrow down clock Icon video audio camera snapchat

Hanneke van Laarhoven

Hanneke van Laarhoven

Haar vader was priester en haar moeder verpleegkundige, en Hanneke van Laarhoven volgde hun beider voorbeeld: naast haar studie geneeskunde koos ze ook voor een studie theologie. Ze is werkzaam als internist/oncoloog in het UMC St. Radboud en gaat als theoloog voor in oecumenische gemeenschappen in Nijmegen. 'Waar de verhalen in de kerk opnieuw worden verteld, daar worden ze in het ziekenhuis geleefd', zegt ze. Van Laarhoven pleit voor 'de kunst om te sterven', die in haar visie direct voortvloeit uit levenskunst. En de kunst van het zorg verlenen bestaat uit het samen met de patiënt op zoek gaan naar tijd en ruimte. Want daar mankeert het vaak aan: 'In ons leven is geen plaats voor pijn, verdriet, lijden. Dat hoort niet, vinden we, en moet zo snel mogelijk van tafel. We zullen moeten leren ons daarmee te verstaan. Maar de zorgverlener moet ook de kans krijgen om samen met de patiënt dat stukje levensweg te lopen'. Als heilige tekst koos Hanneke van Laarhoven voor een tekst over hoop, zoals Jesaja die beschreef: 'Geef kracht aan trillende handen, maak knikkende knieën sterk. Zeg tegen het moedeloze volk: Wees sterk en vrees niet. De hoop dat de steppe zal bloeien'. Van Laarhoven is vertrouwd met machteloosheid, een complexe emotie. 'Maar', zegt ze, 'op deze eerste zondag van de Advent breekt voor mij een periode aan van wachten en hopen. Hopen op het Rijk dat komen gaat. En ook in het ziekenhuis kun je de steppe zien bloeien. Ook daar gebeuren soms heel mooie dingen'.