Icon--npo spotify youtube twitter facebook instagram whatsapp linkedin mail search arrow-right menu arrow down clock Icon video audio camera snapchat theme location

Dagboek Kevin - deel 1

In deel 1 van zijn online dagboek vertelt Kevin over de eerste draaidagen en de kennismaking met de andere foodies. Vlak voor de eerste draaidag wordt Kevin ziek. "Vier dagen leefde ik in een slaapkamer met af en toe een uitstapje kruipend naar de badkamer. Ik viel 6 kilo af en kreeg een heerlijke knapperige koortslip. Super! Want we hoeven pas woensdag te filmen en dat was pas over… 2 dagen."

Woensdag
"Redelijk oké haalde ik Amsterdam en na de andere deelnemers te hebben ontmoet, was ik ready to go. We spraken af op het Museumplein en vervolgens liepen we met vier camera’s op onze snufferds naar RIJKS; een sterrenrestaurant naast het Rijksmuseum. Hier maakten we kennis met Joris Bijdendijk.

Ik had het idee dat de andere deelnemers een stuk zenuwachtiger waren en het allemaal een beetje spannend vonden. Ik denk dat mijn hartslag die ochtend niet boven de 70 is gekomen. Ik focuste me vooral op het niet doodgaan en een beetje knap de dag doorkomen. Verder vond ik alles wel best. Na de ontmoeting met de topchef werden we meteen aan het werk gezet in de keuken waar iedereen een eigen klus kreeg.

Ik kreeg de nobele en bescheiden taak om de schil van in zout geweekte citroenen flinterdun te verwijderen en vervolgens in strookjes en daarna in blokjes te snijden. Precisie, geduld, fijne motoriek alles wat je nodig hebt om te doen wat er van mij verwacht werd en heel toevallig alles wat deze man ook niet heeft. Good times.

Dus na 30 minuten (voor mijn gevoel 4 weken) citroen snijden zag Joris ook dat dit geen wereldsucces was en nam hij ons mee naar de eettafel om iets te doen wat ik daarentegen wel heel goed kan: voedsel consumeren. Hier kregen we 3 rondes van 3 verschillende gerechtjes die Joris serveerde in zijn restaurant. Het was tof om te horen hoe gepassioneerd Joris over eten praatte en door het verhaal achter de maaltijd te weten begon de smaak zich ook te vormen in je mond.

Het was een aparte belevenis, maar aangezien ik nog steeds 3 kilo onder mijn normale gewicht zat en 's ochtends niet had kunnen eten, kon ik me alleen maar focussen op kwantiteit boven kwaliteit.

Vervolgens kwam er een leuke blonde dame aan tafel zitten. Ik herkende haar wel van iets op tv dat ik ooit had gezien, maar kon me niet meer herinneren wat. De andere deelnemers zaten meteen op het puntje van hun stoel. Het enige wat ik dacht was: 'Ow, die zal wel in het restaurant gezeten hebben en die roepen ze er even bij want dat zou leuk zijn voor de kijkers'. Mijn focus was weer 100% bij het eten op het bord.

Jennifer Hoffman (bekend van De Luizenmoeder, dokter Tinus en nog een hoop andere shows die ik nog nooit van mijn leven heb bekeken) vertelde een lang verhaal en op een gegeven moment besloot ik toch maar even te luisteren. Binnen 10 seconden na mijn besluit om te luisteren viel het volgende: 'En daarom wil ik jullie meenemen om te wonen en te werken in Thailand.'

"Ja is goed...’’. Ik dacht eerst dat we in de zeik genomen werden, maar mevrouw Hoffman was bloedserieus.

Oké, die zag niemand dus aankomen.

Vervolgens bespraken we nog even het fijne en kregen we dus te horen dat wij keihard aan de bak moesten op de rijstvelden in Thailand. Daarnaast zouden we in kaart gaan brengen waar ons eten vandaan komt en hoe de duurzaamheid van eten invloed op dit alles heeft.

Toch wel mooi hoe ik vier weken geleden voor het eerst in mijn leven interesse had in duurzaamheid door minder vlees te willen eten en dat ik nu ineens naar Thailand gestuurd wordt om first hand mee te maken wat voor impact dit allemaal heeft.

Nadat alles gefilmd was en alles getekend was zat er nog maar één ding op en dat was het vertellen aan mijn ouders. Verder was het tijd voor geduld en het maken van een lijstje met dingen die mijn leven in Thailand een stuk leefbaarder zouden gaan maken."

Eerste uitje
Tijdens de tweede keer dat we elkaar zagen, gingen we met z'n allen naar een foodtruck festival. Hier kregen we de kans om de Aziatische keuken wat meer van dichtbij te zien en te praten over onze voorkeuren wat betreft eten. We kregen wat tijd om elkaar te leren kennen en te praten over onze interesses en afkomst. De deelnemers waren als volgt:

  • Hans: die had meegedaan met Heel Holland Bakt en zijn eigen kookboek heeft geschreven. Eerste indruk: beetje stille, nette jongen die in mijn ogen iemand leek die alles wel volgens het boekje zou doen.
  • Daniëlle: die al een hoop was afgevallen en goede gewoonteveranderingen had doorgezet (van fastfood naar gezonder eten), maar wiens pallet eigenlijk beperkt was tot rijst, kip en broodjes met kaas. Alles was nieuw voor haar en met deze reis leerde ze een hoop eten kennen en bereiken. Eerste indruk: rustige meid die super beleefd overkwam.
  • Charlotte: wiens ouders een restaurant hadden gedurende haar hele jeugd en die journalistiek bestudeerde en een passie voor eten had. Haar doel was om voedingsjournalistiek te doen en uiteindelijk haar eigen boek te schrijven. Eerste indruk: Heee Blond! Leuke vlotte babbel en gepassioneerd over wat ze doet.
  • Sam: de laborante die veel met menselijk vlees werkte en daarnaast ook een wandelende vleesverwerker was. Ze beheerde de grootste koolhydraat arme facebook groep van NL dus dit kon nog wel eens leuk worden gezien mijn sterke mening hier over. Eerste indruk: goed geklede meid, regelt een hoop en probeert alles net als mij op de rit te krijgen.


De omgeving van het fastfoodfestival zag er leuk uit en het was ontzettend rustig toen we aankwamen. Ik en hans waren allebei ontzettend wijs en hadden onze lange broek aangetrokken. Dit was fout nummer 1. Fout nummer 2 was geen zonnebrand mee nemen en fout nummer 3 een zonnebril met reflecterende glazen waarin je de camera kon zien. Deze mocht ik dus niet op.

Na het delen van onze quotes (kleine gesprekjes met onze mening) kregen we van de regisseur een hoop muntjes in onze handen geduwd en mochten we 1 voor 1 eten halen. Binnen 10 meter stond een mega BBQ met grote bergen vlees. Natuurlijk biologisch vlees van een juiste afkomst, maar niet dat dat mijn keuze toen beïnvloed had.

Na nog wat leuke gesprekken over voedselvoorkeuren was het tijd om naar huis te gaan en te wachten op ons vertrek naar THAILAND!"