Icon--npo spotify youtube twitter facebook instagram whatsapp linkedin mail search arrow-right menu arrow down clock Icon video audio camera snapchat theme location

De omgekeerde wereld

In de bijbel vertelt Jezus een verhaal van een landeigenaar die verschillende klusjesmannen aanneemt. Hij spreekt met hen een beloning af. Aan het einde van de dag krijgt iedereen evenveel betaald. En dat terwijl sommige mannen al veel eerder met het werk waren begonnen. Oneerlijk, of toch niet? Jezus vertelde dit verhaal met een reden. Evangelist Jurjen ten Brinke licht die gedachte toe.

De omgekeerde wereld

Als je een dag hard gewerkt hebt, kun je, als het mooi weer is, naar een terrasje verlangen om daar in het zonnetje van het goede leven te genieten. Misschien herken je dan het goede gevoel ‘bediend’ te worden. Natuurlijk, je betaalt ervoor, maar ondertussen: die bedienden sloven zich uit zodat jíj kunt relaxen.

En als je zelf in de horeca hebt gewerkt, ken je het omgekeerde gevoel: ‘pffff, ik loop hier maar te rennen, en kijk al die mensen hier nu eens relaxen? Ze hebben een sloot geld verdiend, op de Zuidas in Amsterdam bijvoorbeeld, en ik moet hier voor een hongerloontje het échte werk doen.’ Dit voelt oneerlijk…

In de Bijbel vertelt Jezus een verhaal van een landeigenaar, die naar de markt gaat waar dagloners, zeg maar: klusjesmannen, zich beschikbaar stellen om in een wijngaard te werken. Hij haalt daar een groep mannen vandaan, spreekt een salaris met hen af (ze gaan een denarie verdienen, een dagloon in die tijd) en gaan aan de slag. Maar er is veel werk. Dus een paar uur later haalt hij er nóg een paar op. En midden op de dag besluit hij nog een keer wat mannen op te trommelen, in de middag weer en dan aan het eind van de dag, rond 17.00 uur, blijken er nog een paar mannen te staan die wel willen werken, al is het voor een uur… tot de zon onder gaat.

Een lastig dilemma

Het moment van uitbetalen komt eraan; zo ging dat, na een dag werken. En de financiële man begint met uitbetalen bij de groep mannen die als laatste is komen werken. Ze krijgen tot hun eigen verbazing een denarie… en daarna geldt hetzelfde voor de mannen die halverwege de middag waren begonnen. Je ziet in gedachten diegenen die ’s morgens vroeg aan ’t werk gingen al kijken: ‘Whaat!? Zoveel voor zo weinig werk? Whoow! Dat gaat nog wat voor ons betekenen!’ Maar als de mannen die om 12.00 uur begonnen óók een denarie krijgen, en die van 9.00 uur ook… ja, dan maken ze zich zorgen. En ja hoor. Degenen die als eersten begonnen, ’s morgens vroeg, krijgen ook één denarie. Nu zijn de rapen gaar. Ze gaan verhaal halen bij de landeigenaar.

Die beste man reageert vervolgens verontwaardigd, lees maar mee in Matteüs 20:13-15: ‘Beste man, ik behandel je toch niet onrechtvaardig? Je hebt toch ingestemd met het loon van één denarie? Neem dan aan wat je toekomt en ga. Ik wil aan die laatsten nu eenmaal hetzelfde betalen als aan jou. Of mag ik met mijn geld niet doen wat ik wil? Zet het kwaad bloed dat ik goed ben?’

Het is een verhaal dat ons ergens allemaal raakt. Want ja, je herkent die dagloners (klusjesmannen) wel. Dit is toch te gek? De hele dag in de brandende zon gewerkt, en die kerels die de hele dag op de markt stonden (of nog erger: die eerst lekker hebben uitgeslapen omdat ze gisteren flink wat gedronken hebben…) krijgen hetzelfde. En anderzijds: ja, het is wel waar, ze hadden ingestemd met die denarie. Lastig!
 

Krijgen wat je niet verdient

Waarom vertelt Jezus dit verhaal? Laat me je twee dingen noemen. Allereerst: wij kunnen in onze voor-wat-hoort-wat maatschappij maar moeilijk omgaan met ‘iets voor niets krijgen’. En dan voorál als er een vergelijking mogelijk is: waarom hij wel en ik niet? Als Jezus een verhaal had verteld waar een rijke man kadootjes uitdeelde aan armere mensen, dan had niemand gezegd: ‘Wat raar dat die man dat doet.’ Maar nu er een soort van prestatie tegenover staat wél, terwijl de afspraak met de eerste harde werkers toch echt één denarie was. Dus: we vergelijken onszelf met een ander en concluderen vervolgens dat iets niet eerlijk is, maar wat we eigenlijk bedoelen is: ik word achtergesteld. Nou, de vroegere Amerikaanse president Roosevelt heeft eens gezegd: comparison is the thief of joy; vergelijkingen maken is de dief van blijdschap. Je raakt je vreugde kwijt. En dat moet je niet willen!

En het tweede wat Jezus ons leert is dit: waarom kijk je telkens naar jezelf, anderen en naar je prestaties? Waarom doe je eigenlijk wat je doet? Is het niet beter om dankbaar te zijn voor het feit dát je mag werken, dát je in het Koninkrijk van God iets mag doen (in plaats van dat je neerkijkt op anderen die minder doen dan jij)? Je moet je blikrichting veranderen: kijk eens naar bóven. Kijk naar de géver van de denarie. Kijk naar God, die jou elke dag geeft wat je nodig hebt om te leven. De goedheid van God zou jou blij moeten maken en niet het vergelijken met een ander, die minder of meer dan jij doet. God moet helemaal niets, en toch geeft hij alles: Jezus de Heer, Zijn Zoon, omdat Hij van je houdt. En niet om wat je allemaal gepresteerd hebt. Hier laat Jezus zien dat God Zelf in Zijn goedheid ons uit genade redt. Genade…: niet krijgen wat je wél verdient (volgens de Bijbel is het loon/salaris op onze zonde de dood) en wél krijgen wat je niet verdient (vergeving van je zonde en het eeuwige leven met God).
Yes! Hoe mooi is dat?! We volgen de allerbeste Landheer die er is. We mogen ons inzetten in Zijn wijngaard. Maar het draait om Zijn goedheid en niet om onze prestaties. Dat heet: genade!

Dankzij jou

Veel programma's die de EO maakt, zijn mogelijk dankzij leden. Wil jij ook meedoen? Velen gingen jou al voor.
Samen voor een christelijk geluid in de media! Kijk wat jij kan doen: