Icon--npo spotify youtube twitter facebook instagram whatsapp linkedin mail search arrow-right menu arrow down clock Icon video audio camera snapchat

Creatieve voordacht Kees Posthumus

1 september 2017

Wie wil proeven, echt proeven, bijvoorbeeld op een proeverij

Heeft zintuigen nodig, en dit is het verhaal daarbij

Hoe God de mensen reuk geeft, gehoor, en zicht en tast

En een smaak, die steeds weer blij je tong verrast

 

Reuk

God maakte onder stralend blauwe luchten

De bomen voor de geurige citrusvruchten

Geel, oranje en een rond kleintje groen

Citroen, sinasappel en limoen

Wil je die vruchten echt leren kennen, heus

Dan heb je veel profijt van de door hem geschapen neus

 

Gehoor

Hij maakte kleine zangertjes, met veren

En zeven spieren om muziek te produceren

Om in de bomen luid te kwinkeleren

Ons te verrassen, ons te amuseren

Hij maakte merels, mussen, vinken

Hij maakte lelijkerds die nochtans prachtig klinken

En wie ooit denkt ‘maar dat klinkt niet zo fraai’

Heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met een kraai

En voor wie al dat schoons zo graag zou horen

Bedacht Hij twee ontvangers en Hij noemde ze ‘oren

 

Gezicht

Hij maakte, iets wat niemand evenaarde

De grote vergezichten van de aarde

Zo eindeloos en zanderig de stranden

Zo weids en bruisend blauw de grote zee

Zo plat en winderig de lage landen

In een gebaar kwamen de bergen mee

Met karrenvrachten zand voor de woestijnen

Met modder voor moerassen en het wad

Met regenwouden die nooit zouden verdwijnen

En later wolkenkrabbers voor de stad

Opdat de mensen al die schoonheid kennen mogen

Maakte Hij, vlak naast elkaar, twee ziende ogen

Die ogen zien de wereld dankzij licht

En als je moe bent, mogen ze ook even dicht

 

Smaak

Zoet

Hij maakte geel, bruin, angel, honingbijen

En zond ze uit naar heides, landerijen

En eenmaal teruggekeerd, in hun veilige nesten

Maakten zij zoete honing, echt de allerbeste

 

Zout

Zoals je weet maakte Hij ook de zee

Hij gaf haar water een zilt smaakje mee

En wie dat water stilaan laat verdampen

Ziet grove korrels die je fijn kunt stampen

Die geven wat je eet, het zij opperdoes of bintje

Veel extra smaak, een heerlijk hartig tintje

 

Zuur

Op een dag bedacht Hij de trebbianodruiven

Die kun je persen en verwarmen op een vuur

Dan in een vat en rustig laten schuiven

Tot het azijn wordt, donker, zacht en zuur

Maar pas balsamico na jaren fermenteren

Hij zocht een volk met smaak, met eten als festijn

Wie zou dit delicate goed kunnen waarderen?

Dat moesten zonder twijfel Italianen zijn

 

Bitter

Dan groeit in het donker, voor het oog verborgen

Ook nog een groentetje dat witlof is gaan heten

Die graaf je uit, bij voorkeur in de morgen

En valt met ham en kaas behoorlijk goed te eten

Zij blijft altijd, vooral als witter nog dan witter

Toch ongeliefd, zij staat bekend als bitter

 

Umami

Een vijfde smaak verstopte Hij in bami

En later noemden mensen die umami

 

Umami, bitter, zuur, en zout, en zoet

Het is de smaak die jou dit proeven doet

Op de tong maakte Hij voor elke smaak een gebiedje

Doe je ogen dicht. Proef wat je proeft. En dan geniet je.

 

Tast

De vingertoppen, die ooit zelfs Hem verrasten

Heeft Hij gemaakt om aarzelend te tasten

Te glijden over stof, zacht als satijn

Als mos, als wol, als koninklijk hermelijn

Over de ruwheid van een boombast of een steen

Tien tastsensoren, aan elke vinger één

En het mooiste waarvoor Hij ze heeft willen maken

Dat is om elkaar heel zachtjes aan te raken

Elkaar te strelen en dichtbij elkaar te zijn

Elkaar te troosten in een niet te harden pijn

En niet met woorden, maar met één gebaar

Te laten weten: wij houden van elkaar

 

Licht in je ogen, muziek in je oor

Neus vol van geuren, een smaak op het spoor

Tastende vingers, een wereld die wacht

Zie, proef, ruik, hoor wat je nooit had verwacht

Mensen, veel geluk!

(melodie: Wonen overal)

 

Apeldoorn, september 2017.

Kees Posthumus